‘t Kan Friesen, ‘t kan dooien. Een oud gezegde waar ze op dit moment in het noorden van het land geen bal aan hebben, wat op zich niet erg is, want bij het schaatsen heb je geen bal nodig. Ja, een bal gehakt na afloop, dat fietst er altijd wel in. Dat is dan weer een meevaller, want je fietst tegenwoordig niet meer zomaar overal in. In de trein bijvoorbeeld. Buiten de spits mag het nog wel, maar waar laat je dat kreng? Als het buiten regent en je stapt in op een station als Horst-Sevenum -dat noch in Horst, noch in Sevenum ligt, maar op een stuk boerenland in het midden van nergens- zul je als verzopen kater met een fiets, op weinig begrip van medereizigers kunnen rekenen. Op dit moment dreigen er trouwens veel katers te verzuipen, vooral in Groningen. Heel wat boeren zijn al geëvacueerd, maar de dieren zijn op de boerderij achtergebleven. Katten zullen er tijdelijk omkomen in het geluk, zoveel muizen worden door het wassende water hogerop gedreven. Daar hebben ze dan ook negen levens voor. Maar terwijl de poezen zich katers zuipen en de katers te veel mauwen om te muizen, nemen de ratten het roer over. Het is de enige soort die nog in staat is zwemles te betalen. Ze houden de katten aan het feesten door meer muizen en nóg meer muizen te beloven en gaan er vervolgens, net voor de dijken breken, met de kas vandoor. Nu valt de schade aan de kassen nog wel mee. Die kunnen wel tegen wat water, zolang het niet in de vorm van hagel uit de hemel wordt geschoten. Werd er maar geschoten, verzucht menig rayonhoofd, ijsmeesterhoofd of ander belangrijk hoofd in Friesland. Met dromerige blik denken de hoofden aan het startschot van 1963. Wat een hel was dat. Bij het horen van de naam Reinier Paping schieten ze vol, waardoor verscheidene kassen alsnog sneuvelen. Paping hield aan zijn overwinning niet veel over. Met het maken van reclame voor een soort pap met pitjes, hield hij een föhn over. Een warme droge wind die hij goed kon gebruiken om de pijn aan zijn bevroren tenen te verzachten. Die föhn waait nog steeds, wat voor veel smeltwater zorgt in de Alpen. De regen voegt zich bij dat water en als eerbetoon aan hun stichter stromen ze gezamenlijk naar Friesland. Als ware hooligans slopen ze alles wat in hun buurt komt, van dijk tot sluis. De Friesen zien het al van verre aankomen. Als je één van hen vraagt wat hij er van denkt, krijg je als antwoord: ‘Tja, ’t kan Friesen, ’t kan dooien.’ Een oud gezegde waar ze op dit moment in het noorden van het land geen bal aan hebben, wat op zich niet erg is, want bij het schaatsen heb je geen bal nodig. Ja, een bal gehakt na afloop, dat fietst er altijd wel in. Dat is dan weer een meevaller, want je fietst tegenwoordig niet meer zomaar overal in. In de trein bijvoorbeeld. Buiten de spits mag het nog wel, maar waar laat je dat kreng? Als het buiten regent en je stapt in op een station als Horst-Sevenum -dat noch in Horst, noch in Sevenum ligt, maar op een stuk boerenland in het midden van nergens- zul je als verzopen kater met een fiets, op weinig begrip van medereizigers kunnen rekenen. Op dit moment dreigen er trouwens veel katers te verzuipen, vooral in Groningen. Heel wat boeren zijn al geëvacueerd, maar de dieren zijn op de boerderij achtergebleven. Katten zullen er tijdelijk omkomen in het geluk, zoveel muizen worden door het wassende water hogerop gedreven. Daar hebben ze dan ook negen levens voor. Maar terwijl de poezen zich katers zuipen en de katers te veel mauwen om te muizen, nemen de ratten het roer over. Het is de enige soort die nog in staat is zwemles te betalen. Ze houden de katten aan het feesten door meer muizen en nóg meer muizen te beloven en gaan er vervolgens, net voor de dijken breken, met de kas vandoor. Nu valt de schade aan de kassen nog wel mee. Die kunnen wel tegen wat water, zolang het niet in de vorm van hagel uit de hemel wordt geschoten. En hagelen deed het juist wel, deze eerste maandag in januari. Kort maar hevig tussen regen- en onweersbuien, vriendelijke schapenwolken, stormwind en een stralende zon in een strakblauwe hemel door. In één dag, minder nog, in één enkel ritje van Eindhoven naar Schiphol, heb ik alle weertypes van 2012 al gezien. Voorspellingen laat ik dus maar over aan de weergoden. Hun uitlatingen zie je in het filmpje. Ik kan zelf alleen maar zeggen: het kan vriezen, het kan dooien. Een oud gezegde waar ze op dit moment in het noorden van het land geen bal aan hebben, wat op zich niet erg is, want bij het schaatsen heb je geen bal nodig. Ja, een bal gehakt na afloop, dat fietst er altijd wel in. Dat is dan weer een meevaller, want je fietst tegenwoordig niet meer zomaar overal in. In de trein bijvoorbeeld. Buiten de spits mag het nog wel, maar waar laat je dat kreng? Als het buiten regent en je stapt in op een station als Horst-Sevenum -dat noch in Horst, noch in Sevenum ligt, maar op een stuk boerenland in het midden van nergens- zul je als verzopen kater met een fiets, op weinig begrip van medereizigers kunnen rekenen. Op dit moment dreigen er trouwens veel katers te verzuipen, vooral in Groningen. Heel wat boeren zijn al geëvacueerd, maar de dieren zijn op de boerderij achtergebleven. Katten zullen er tijdelijk omkomen in het geluk, zoveel muizen worden door het water hogerop gedreven. Daar hebben ze dan ook negen levens voor. Maar terwijl de poezen zich katers zuipen en de katers te veel mauwen om te muizen, nemen de ratten het roer over.